Spośród spisu wszystkich wystaw, jakie miały miejsce w Muzeum Karykatury w Warszawie w latach 1980-2016, wybrałem wystawy indywidualne artystów polskich. Co ciekawego z tego zestawienia wynika? Oto lista (imię, nazwisko, tytuł wystawy, rok), a na dole podsumowanie.
Muzeum Karykatury wystawy indywidualne. Artyści z największą liczbą wystaw
Najwięcej, bo aż 5 wystaw indywidualnych miał Zbigniew Jujka, nawet więcej niż Eryk Lipiński.
1) Zbigniew Jujka – Rysunek satyryczny (1987)
2) Zbigniew Jujka – Poprawki do historii (1990)
3) Aktualności Zbigniewa Jujki (1992)
4) Zbigniew Jujka – Porwanie (do) Europy (2003)
5) Zbigniew Jujka. Spóźniony Jubileusz. Żart prasowy (2007)
Eryk Lipiński i Jerzy Flisak – 4 i 3 wystawy
1) Eryk Lipiński 1908–1991 – Wystawa w pierwszą rocznicę śmierci (1992)
2) Eryk Lipiński 80 – Wystawa jubileuszowa (1998)
3) Eryk Lipiński 1908–1991. Satyra i humor. Wystawa w 100-lecie urodzin artysty (2008)
4) Eryk i Zuzanna. Plakaty. Rysunki ze świata zebrał dla córki tata – Wystawa w 20. rocznicę śmierci Eryka Lipińskiego (2011)
1) Jerzy Flisak – Rysunek satyryczny (1985)
2) Jerzy Flisak – Humor w ilustracji Jerzego Flisaka. Wystawa w 45-lecie pracy twórczej (1995)
3) Jerzy Flisak – Rysunek i plakat (2001)
Karykaturzyści z dwiema wystawami na koncie
1) Grzegorz Szumowski – Rysunek satyryczny (1990)
2) Grzegorz Szumowski – Kartony (2009)
1) Antoni Chodorowski – Rysunki (1989)
2) Antoni Chodorowski – Chodor 1946–2000. Rysunki, plakaty i malarstwo Antoniego Chodorowskiego (2000)
1) Szymon Kobyliński – Ostre lata (1986)
2) Szymon Kobyliński – Wystawa z okazji 50-ciu lat pracy twórczej (1995)
1) Marek Raczkowski – Rysunki z „Polityki” i inne (2000)
2) Marek Raczkowski – Rysunki (2009)
1) Kazimierz Sichulski – Obrazy satyryczne i karykatury ze zbiorów muzeów warszawskich (1997)
2) Karykatury Kazimierza Sichulskiego 1876–1942 – Wystawa ze zbiorów Muzeum Karykatury (2011)

Wystawy artystów, którzy mieli po jednej prezentacji
Zbigniew Ziomecki (1994)
Andrzej Mleczko – 30 lat rysowania (2000)
Andrzej Czeczot – Rysunki z „Polityki” i inne (2000)
Henryk Sawka – Prawica… lewica… centrum! (2001)
Jacek Frankowski – Franek. Karykatury 1980 – 1993 (1993)
Zbigniew Lengren – Pół wieku żartem 1944–1994 (1994)
Edward Lutczyn – Rysunki dla małych i dużych (1997)
Witold Mysyrowicz – Po oczach (2013)
Julian Bohdanowicz – W naszym kochanym kurniku (1986)
Andrzej Dudziński – Dudi, Pokrak & (w gorącej wodzie) kompany. Wystawa rysunków Andrzeja Dudzińskiego od 1970 roku do teraz (2005)
Szymon Kobyliński – Prześmiewca doskonały (2003)
Zygmunt Zaradkiewicz – Narracja rysowania z dystansem i bez (2012)
Marek Polański – Rysunki satyryczne (1998)
Andrzej Czyczyło. Rysunki. Wystawa w 30-sto lecie pracy twórczej (2007)
Robert Szecówka – Robs. Rysunek satyryczny (1993)

Zygmunt Januszewski – Moje kreski / Meine Striche (1997)
Jakub Wiejacki (1995)
Marcin Bondarowicz – Strażnik tajemnic (2016)
Leszek Ołdak – Rysunki satyryczne z lat 1974–1996 (1997)
Janusz Majewski „Mayk” – rysunki (1994)
Zbigniew Kołaczek – Rysunki (1997)
Zbigniew Woźniak – Świat satyry (2015)
Gwidon Miklaszewski 1912–1999 (2000)
Jacek Fedorowicz – Życiorys odgrzebany (2007)
Marian Matocha (1992)
Lech Frąckowiak – Żartem, półżartem i całkiem serio (2014)
Teresa Jakubowska – Graficzne humoreski (2001)
Sławomir Burzyński – Rysunki (1998)
Lex Drewinski – Lex is More (2013)
Maja Berezowska – Rysunki satyryczne i ilustracje (1993)
Przemysław Dunaj – Prowincjonałki i inne drobiazgi (2000)
Bohdan Butenko – Butenko pinxit (2011)
Artur Krynicki – VIPy & NEWSy (2011)
Andrzej Dziatlik – Klinika Doktora Dziatlika (2013)
Artur Krajewski. Malarski Teatr Mody. Karykatury Telegwiazd (2007)
Andrzej Krauze Trzy dekady – Rysunki z lat 1970–2000 (2001)
Tomasz Broda – Zrób sobie gębę (1999)
Adam Pękalski – Ilustracje i rysunek satyryczny (2004)

Karol Baraniecki 1911–1986. Rysunki – Wystawa w 100-lecie urodzin artysty (2011)
Lech Zahorski 1923–1993 – In Memoriam (2003)
Karol Ferster – Wystawa retrospektywna (2012)
Andrzej Legus 1965–2001 – Rysunki satyryczne (2002)
Jacek Gawłowski – Rysunek i karykatury (1996)
Adam Korpak – Remanent rysownika i ilustracje do fińskiego eposu „Kalevala” (2009)
Uwaga! Ha-Ga! Anna Gosławska-Lipińska 1915–1975. Rysunki, ilustracje, plakaty (2008)
Grafika, komiks, fotografia, ilustracja, malarstwo, rzeźba
Choć czasem trudno rozdzielić u artystów przewodni zakres twórczości, stworzyłem oddzielną listę tych, którzy z tradycyjną karykaturą nie mieli nic wspólnego lub mieli niewiele wspólnego. W trzech przypadkach zorganizowano im po dwie wystawy.
1) Zenon Żyburtowicz – Niektórzy wolą blondynki. Zenona Żyburtowicza niedyskrecje fotograficzne z planu serialu TVP „Blondynka” (2010)
2) Zenon Żyburtowicz – Taakie kwiatki (1993)
1) Janusz Stanny – Prace domowe (2007)
2) Janusz Stanny – Motywy erotyczne w ilustracji (1995)
1) Rafał Olbiński. Festiwal wyobraźni – Plakaty i rysunki (1999)
2) Rafał Olbiński. O cnotach i ich interpretacjach. Nowa tęsknota za starymi wartościami (2006)
Papcio Chmiel i jego podopieczni – Wystawa z cyklu „Galeria komiksu” (2015)
Jan Lebenstein – Widzenie świata (2013)
Andrzej Budzyński – Rzeźba (1990)
Stefan Żechowski – „Gorzki uśmiech” Stefana Żechowskiego (1994)
Mirosław Gryń – Ilustracje prasowe (2002)
Jan Karczewski – Kontrafekty. Malarstwo Jana Karczewskiego (1991)
Stefan Papp – Obiekty, rzeźby, obrazy, grafiki, rysunki (1991)
Jan Matejko – Karykatury (1990)
Kronika Feliksa Topolskiego (1987)
Wystawy podwójne (dwóch autorów)
Kilkukrotnie zorganizowano równocześnie dwie wystawy (jedna na górze, druga na dolnej kondygnacji). Nie wiem z czego to wynika oraz dlaczego jeden autor miał wystawę na parterze, drugi na niższej kondygnacji. Z czasem przyjęło się jednak, że sala na parterze uchodzi za bardziej prestiżową.
Edward Lutczyn i Jacek Frankowski – Rysunki dla dużych i mniejszych (2009)
Juliusz Puchalski i Zbigniew Ziomecki – Oldboye dobrego humoru (2002)
Maciej Pietrzyk i Julian Bohdanowicz. Rysunki z tygodnika „TeleTydzień” i nie tylko (2008)
Tomasz Jura i Małgorzata Lazarek – Mistrz i Małgorzata (2006)
Andrzej Lichota i Paweł Kuczyński (2007)
Podsumowanie i dodatkowe informacje
1) Jak napisałem na wstępie, powyższa lista nie obejmuje wystaw indywidualnych z roku 2017 i późniejszych lat. I dotyczy tylko wystaw w siedzibie muzeum przy ul. Koziej 11.
2) Pomijając wystawy „podwójne” (równoczesny wernisaż dwóch autorów), co najmniej jedną wystawę indywidualną miało 68 artystów.
3) W 2010 r. nie było żadnej wystawy indywidualnej artysty polskiego.
4) Wystawa „podwójna” nie przekreśla zorganizowania później wystawy solowej, jak było w przypadku np. Juliana Bohdanowicza.
Uwaga. Kolejność nazwisk jest przypadkowa, przepraszam jeśli przez pomyłkę kogoś pominąłem lub jest błąd w podliczeniach.
Muzeum Karykatury wystawy indywidualne 1980-2016: (c) Szczepan Sadurski / Karykatury.com
Zobacz też:
> Jak XXI wiek niszczy sztukę karykatury. Artyści trafią do muzeów?
> Szczepan Sadurski – błyskawicznych karykatur podczas Nocy Muzeów w Muzeum Karykatury


