Pierwsza zasada dobrego obiegu jest organizacyjna, a nie technologiczna. Wszystkie dokumenty dotyczące projektu muszą trafiać do jednego centralnego miejsca, z którego korzystają wszyscy uczestnicy. To może być wspólny dysk sieciowy, dedykowane oprogramowanie do zarządzania projektami budowlanymi lub po prostu uporządkowana struktura folderów w chmurze, byle tylko była jedna, znana wszystkim i konsekwentnie używana.
Bez tego punkty wyjścia rozjeżdżają się natychmiast. Kierownik budowy ma swoją wersję protokołu, kierownik projektu ma inną, inwestor jeszcze inną, projektant operuje na czwartej. Kiedy pojawia się spór o to, co zostało uzgodnione, dochodzenie zajmuje dni, podczas których prace stoją.
Centralny rejestr nie musi być skomplikowany. Musi być jeden, kompletny i aktualny. Reszta to dyscyplina organizacyjna.
Podpisywanie dokumentów: dlaczego cyfrowo, dlaczego od razu
Dokumenty budowlane wymagają licznych podpisów. Kierownik budowy zatwierdza protokoły, inwestor akceptuje zmiany, projektant podpisuje zmiany w projekcie, podwykonawca potwierdza odbiór etapu prac. Każdy podpis tradycyjnie oznaczał wydruk, podpisanie, skan, odesłanie. Mnożone przez liczbę dokumentów w projekcie, to setki godzin straconych na czysto mechaniczne czynności.
Tu wchodzi w grę możliwość podpisz dokument bezpośrednio w PDF, bez konieczności drukowania. Kierownik budowy na placu budowy podpisuje protokół na tablecie. Inwestor w biurze akceptuje zmianę projektową na laptopie. Projektant w drodze do klienta podpisuje aktualizację dokumentacji ze smartfona. W każdym z tych przypadków dokument w pełni cyfrowy krąży między uczestnikami w godzinach, a nie w dniach.
Dla większości operacyjnych dokumentów na budowie wystarczy zwykły podpis odręczny narysowany cyfrowo, ewentualnie wgrany jako obraz. Dla dokumentów o większej randze prawnej, takich jak aneksy do umów wykonawczych lub formalna korespondencja z organami administracji architektoniczno-budowlanej, wymagany jest kwalifikowany podpis elektroniczny.
Wersjonowanie i historia zmian
Drugą stroną cyfrowego obiegu jest wersjonowanie. Projekt techniczny przechodzi w trakcie realizacji kilka, czasem kilkadziesiąt aktualizacji. Każda zmiana musi być udokumentowana, zatwierdzona przez właściwą osobę i dostępna dla wszystkich, którzy z dokumentu korzystają. Bez systematycznego wersjonowania w pewnym momencie nikt nie wie, która wersja jest aktualna, a różne zespoły pracują na różnych planach.
Praktyczne minimum to konsekwentne nazewnictwo plików zawierające datę i numer wersji, oraz centralny rejestr informujący, która wersja jest aktualna. Idealnie, jeśli system, w którym pracujecie, automatycznie blokuje stare wersje lub jasno je oznacza jako nieaktualne. Bez tego ryzyko, że wykonawca pracuje na planie sprzed dwóch tygodni, jest realne, a koszty takich błędów na budowie liczą się w dziesiątkach tysięcy.
Współpraca z administracją
Komunikacja z administracją architektoniczno-budowlaną generuje swoją własną kategorię dokumentów: wnioski o pozwolenia, zgłoszenia, decyzje, korespondencja w trakcie postępowań. Każdy z tych dokumentów musi spełniać określone wymogi formalne, włącznie z formatami plików i typami akceptowanych podpisów.
Polska Izba Inżynierów Budownictwa publikuje szczegółowe informacje na temat aktualnych wymogów dotyczących dokumentacji projektowej i sposobu jej przygotowywania zgodnie z obowiązującymi przepisami. Warto te materiały przejrzeć przy każdym większym projekcie, bo wymogi się zmieniają, a niezgodność formalna potrafi opóźnić rozpoczęcie prac o tygodnie.
Praktyczna zasada: wszystkie dokumenty kierowane do administracji powinny być przygotowane wcześniej niż minimum wymagany czas, w prawidłowym formacie i z prawidłowymi podpisami, żeby uniknąć cofania ich z powodu czysto technicznych braków.
Archiwizacja i zakończenie projektu
Ostatni etap, który decyduje o tym, czy projekt zakończy się dobrze, czy ciągnie się po zakończeniu prac, to archiwizacja. Wszystkie dokumenty projektowe muszą trafić do trwałego archiwum, z którego można je odzyskać w razie późniejszych pytań, kontroli, sporów lub modernizacji obiektu.
Cyfrowe archiwum projektu, dobrze nazwane i zorganizowane, daje szansę na to, że za dwa lata, kiedy ktoś zapyta o szczegóły rozwiązania w danym pomieszczeniu, odpowiedź znajdzie się w piętnaście minut, a nie w pięć dni przekopywania się przez kartony i twarde dyski. Dla biur projektowych prowadzących wiele równoległych projektów dyscyplina archiwizacyjna jest jednym z najbardziej niedocenianych elementów reputacji.
Co składa się na sprawny obieg
Sumując: jeden centralny rejestr, cyfrowe podpisywanie dokumentów bez papieru, konsekwentne wersjonowanie, formalna staranność w komunikacji z administracją, systematyczna archiwizacja. Żadna z tych rzeczy z osobna nie jest rewolucją. Razem składają się na obieg dokumentów, który nie pochłania połowy czasu zespołu, tylko pozwala mu skupić się na właściwej pracy inżynierskiej. To różnica między projektami, które kończą się w terminie i w budżecie, a tymi, które stale walczą z własną dokumentacją.
Jeden centralny rejestr: Karykatury.com / PressWizz
Zobacz też:
>
>
